เพื่อนสนิท..
25/09/08 22:57 Filed in: Me
เออ ทำไมไม่จริงกับกูเลยวะ
ผมมีเพื่อน ที่เรียกว่าสนิทอยู่ไม่กี่คน
เพื่อนสนิท ที่เรียนมัธยมมาด้วยกันที่เทพศิรินทร์ 2 คน (พวกมึงรู้ตัวกันดี แสรดดด ไม่ใช่คนที่พูดถึงแน่นอน)
เพื่อนต่างโรงเรียน ที่สนิทกันตั้งแต่มัธยม อีก 2 คน ชาย 1 หญิง 1 (พวกมึงไม่มาอ่าน Blog กูหรอก กูรู้)
เพื่อนร่วมสถาบัน สมัยเรียนป.ตรี อีก 3 คน ชาย 2 หญิง 1 (มีแกมาอ่านคนเดียวมังหนุก เชี่ยมด กะเชี่ยหล่ง ไม่มาอ่านหรอก)
และก็นุช เพื่อนร่วมชีวิต ที่อยู่กันมาจนลูกโต
รวมแล้ว ก็ตั้ง 8 คนแน่ะ
ผมมีเพื่อน ที่ (ตัวเอง) จัดว่าสนิท อยู่เรื่อยๆ ตั้งแต่เรียนจบ ทำงาน ใช้ชีวิตลุยๆ อดหลับอดนอน ตามประสาคนโปรดักชั่น
หลายคน ที่เป็นเหมือนครู เป็นเหมือนพี่ เหมือนน้อง
แต่มาวันนึง ผมกลับได้พบความเป็นจริง ที่แตกต่างกับเพื่อนสนิทใน 8 คนข้างบนเสียเหลือเกิน
ผมพบว่า คนที่ผมเข้าใจว่าสนิท คนที่ผมเห็นใจ คอยให้ความช่วยเหลือมาตลอดคนนึง กลับกลายเป็นคนที่เลือกจะหลอกลวงผมมาตลอด
ลูกค้าส่วนใหญ่ยังจะดีเสียกว่าเลยว่ะ ทั้งๆ ที่มีผลประโยชน์นับแสนนับล้านเข้ามาเกี่ยว
เมื่อผมได้ฟังความจาก 2 ฝั่ง กับคนบางคน ผมกลับได้พบว่า คนที่เรียกร้องหาความจริงใจจากคนอื่น เค้าไม่ได้จริงใจกับใครเลย
เค้าเสาะแสวงหาผลประโยชน์จากคนรอบข้างอย่างสนุกมือ
เมื่อเกิดปัญหา ก็ผลักภาระรับผิดชอบไปให้คนอื่นๆ
ผมพบว่า เพื่อนสนิท 8 คน ผมสามารถเปิดใจทั้งสองด้านของผมได้ ทั้งด้านดี และด้านเลว
เพื่อนเข้าใจ คอยตักเตือน คอยเรียกสติ ในวันที่ผมล้มลุกคลุกคลาน
แต่กับบางคน นอกจากจะก่อปัญหาให้กับชีวิตผมอย่างมากมาย ด้วยคำว่าเพื่อน ผมให้อภัยเค้ามาตลอด ต้องเสียหมา โดนคนเกลียด เพราะเข้าใจผิด อับอายขายขี้หน้า เขากลับซ้ำเติมผมได้อีก
วกกลับมาวันนี้ กับโทรศัพท์ที่ได้พูดคุย เมื่อผมโทรสอบถามเพื่อนคนนี้ด้วยความเป็นห่วง เพราะความประพฤติของเขา สร้างปัญหาให้กับตัวเขามากขึ้นเรื่อยๆ ผมกลับพบแต่คำอวดอ้างสรรพคุณ กับคำด่าทอคนที่มีบุญคุณกับเค้าอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน
โดยที่เค้าอาจจะไม่ทราบว่า ผมได้ฟังความจากอีกทางหนึ่งมาด้วย รวมถึงความพยายามแล้ว ที่จะแก้ตัว ออกตัวให้ เพียงเพราะคำว่า “เพื่อน” นี่แหละ
ยิ่งฟังนานขึ้น ผมก็ยิ่งเห็นปัญหามากขึ้น เห็นสิ่งที่เค้าปิดบังผมมากขึ้น เห็นสิ่งที่เค้าโกหกมากขึ้น
ผมรู้สึกเจ็บปวด จนอดไม่ได้ที่ต้องมาระบายลงที่นี่
ผมไม่ได้เป็นคนดี ผมก็รู้ตัว แต่ผมไม่เคยทำแบบนี้กับเพื่อน ไม่ต้องเพื่อนสนิทหรอก แค่เพื่อน หรือรู้จักกัน ผมก็ให้เกียรติเค้ามากพอ ที่จะไม่ไปนั่งด่าเค้าลับหลัง
แต่สิ่งที่ผมได้ยินได้ฟังมาในวันนี้ ทำให้ผมรู้สึกว่า ไม่เห็นแม่งจะจริงกับกูเลยว่ะ แล้วกูจะจริงกับมันไปทำเชี่ยไรเนี่ย เปลืองแรงชิบหาย
ส่งงานมาให้ สร้างเรื่องให้เป็นบุญคุณ กับเมื่อได้ยินอีกทาง มันคนละเรื่องเลยนี่หว่า
ผมเชื่อว่า สิ่งที่ผมเขียน Entry นี้ คงไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับเขา ซึ่งผมก็ไม่คาดหวังใดๆ ด้วย เพียงแต่อยากบอกคนที่ได้อ่าน Entry นี้ว่า
คุณจริงใจกับใครมากน้อยแค่ไหน คุณจริงกับเพื่อนสนิทของคุณแค่ไหน คุณจะเจ็บปวดไหม เมื่อรู้ว่าความจริงใจจากเพื่อนที่ “คิดว่า” สนิทบางคนนั้น มันตอแหล
จริงๆ แล้วเรื่องนี้ เหมือนเป็นเด็กวัยรุ่นมากเลยนะ (จริงๆ ผมก็วัยรุ่นว่ะ 555)
แต่มันส่งผลกระทบบางอย่างในจิตใจผม
มันทำให้ผมกลัว การที่จะเปิดใจ เทใจให้กับเพื่อนใหม่อีก
ผมเชื่ออยู่อย่างนึงว่า ใครทำอะไรย่อมได้รับสิ่งนั้น ผมพยายามที่จะทำดี คิดดี ต่อคนอื่นๆ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะผมกลัว ว่าเขาจะทำไม่ดีกับผม ถ้าผมทำไม่ดีกับเค้า
ตอนนี้ ผมชักสงสัยกับแนวคิดนี้แล้วสิ
แต่อย่างน้อย ทำดี คิดดี เราก็มีสุขของเราเองก็ได้วะ...
เค้าเสาะแสวงหาผลประโยชน์จากคนรอบข้างอย่างสนุกมือ
เมื่อเกิดปัญหา ก็ผลักภาระรับผิดชอบไปให้คนอื่นๆ
ผมพบว่า เพื่อนสนิท 8 คน ผมสามารถเปิดใจทั้งสองด้านของผมได้ ทั้งด้านดี และด้านเลว
เพื่อนเข้าใจ คอยตักเตือน คอยเรียกสติ ในวันที่ผมล้มลุกคลุกคลาน
แต่กับบางคน นอกจากจะก่อปัญหาให้กับชีวิตผมอย่างมากมาย ด้วยคำว่าเพื่อน ผมให้อภัยเค้ามาตลอด ต้องเสียหมา โดนคนเกลียด เพราะเข้าใจผิด อับอายขายขี้หน้า เขากลับซ้ำเติมผมได้อีก
วกกลับมาวันนี้ กับโทรศัพท์ที่ได้พูดคุย เมื่อผมโทรสอบถามเพื่อนคนนี้ด้วยความเป็นห่วง เพราะความประพฤติของเขา สร้างปัญหาให้กับตัวเขามากขึ้นเรื่อยๆ ผมกลับพบแต่คำอวดอ้างสรรพคุณ กับคำด่าทอคนที่มีบุญคุณกับเค้าอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน
โดยที่เค้าอาจจะไม่ทราบว่า ผมได้ฟังความจากอีกทางหนึ่งมาด้วย รวมถึงความพยายามแล้ว ที่จะแก้ตัว ออกตัวให้ เพียงเพราะคำว่า “เพื่อน” นี่แหละ
ยิ่งฟังนานขึ้น ผมก็ยิ่งเห็นปัญหามากขึ้น เห็นสิ่งที่เค้าปิดบังผมมากขึ้น เห็นสิ่งที่เค้าโกหกมากขึ้น
ผมรู้สึกเจ็บปวด จนอดไม่ได้ที่ต้องมาระบายลงที่นี่
ผมไม่ได้เป็นคนดี ผมก็รู้ตัว แต่ผมไม่เคยทำแบบนี้กับเพื่อน ไม่ต้องเพื่อนสนิทหรอก แค่เพื่อน หรือรู้จักกัน ผมก็ให้เกียรติเค้ามากพอ ที่จะไม่ไปนั่งด่าเค้าลับหลัง
แต่สิ่งที่ผมได้ยินได้ฟังมาในวันนี้ ทำให้ผมรู้สึกว่า ไม่เห็นแม่งจะจริงกับกูเลยว่ะ แล้วกูจะจริงกับมันไปทำเชี่ยไรเนี่ย เปลืองแรงชิบหาย
ส่งงานมาให้ สร้างเรื่องให้เป็นบุญคุณ กับเมื่อได้ยินอีกทาง มันคนละเรื่องเลยนี่หว่า
ผมเชื่อว่า สิ่งที่ผมเขียน Entry นี้ คงไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับเขา ซึ่งผมก็ไม่คาดหวังใดๆ ด้วย เพียงแต่อยากบอกคนที่ได้อ่าน Entry นี้ว่า
คุณจริงใจกับใครมากน้อยแค่ไหน คุณจริงกับเพื่อนสนิทของคุณแค่ไหน คุณจะเจ็บปวดไหม เมื่อรู้ว่าความจริงใจจากเพื่อนที่ “คิดว่า” สนิทบางคนนั้น มันตอแหล
จริงๆ แล้วเรื่องนี้ เหมือนเป็นเด็กวัยรุ่นมากเลยนะ (จริงๆ ผมก็วัยรุ่นว่ะ 555)
แต่มันส่งผลกระทบบางอย่างในจิตใจผม
มันทำให้ผมกลัว การที่จะเปิดใจ เทใจให้กับเพื่อนใหม่อีก
ผมเชื่ออยู่อย่างนึงว่า ใครทำอะไรย่อมได้รับสิ่งนั้น ผมพยายามที่จะทำดี คิดดี ต่อคนอื่นๆ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะผมกลัว ว่าเขาจะทำไม่ดีกับผม ถ้าผมทำไม่ดีกับเค้า
ตอนนี้ ผมชักสงสัยกับแนวคิดนี้แล้วสิ
แต่อย่างน้อย ทำดี คิดดี เราก็มีสุขของเราเองก็ได้วะ...
