My blog

น้องมิมแข่งเทควันโดประเภทรำ ได้เหรียญเงิน

เมื่อวานนี้น้องมิมได้ลงแข่งขันเทควันโดประเภทรำ (พุมเซ) ที่อาคารนิมิบุตร สนามศุภฯ
เนื่องจากทางยิม ที่ไปเรียนเทควันโดอยู่ ได้จัดส่งให้ลงแข่ง ในนามของโรงเรียนมาแตร์เดอี ในรุ่นสายฟ้า อายุไม่เกิน 10 ปี (หญิง)

สำหรับท่านที่ไม่ทราบว่ามันคืออะไร

เทควันโด จะมีแข่งอยู่ 2-3 แบบ คือ สแปริ่ง หรือแข่งเตะ ที่เราเห็นกันอยู่บ่อยๆ แล้วก็เทควันโดท่ารำ หรือพุมเซนี่แหละครับ คล้ายๆ กับการรำไหว้ครูของมวยไทย โดยเทควันโดจะมีท่าประจำสาย แต่ละสายสี โดยต้องใช้สอบเลื่อนสายด้วย และมีการจัดแข่งขันด้วย นอกจากนี้ก็จะมีแข่งพวกพุมเซอิสระประกอบดนตรี, เบรกกิ้งทำลาย ด้วยมือและเท้า จักสุเคียวรูกิ ฯลฯ แต่ไม่นิยมเท่าสองแบบแรก

ยิมของอาจารย์ยุทธ จะเลือกส่งเด็กแข่งพุมเซมากกว่า เพราะเด็กไม่เจ็บตัวครับ
น้องมิมก็ได้ลงแข่งกับเขาด้วย

และได้เหรียญเงินมาครอง ...
พร้อมกับความหวังว่าจะไปลงแข่งซีเกมส์ในอนาคต เพราะปีหน้า จะบรรจุพุมเซเข้าไปในกีฬาซีเกมส์แล้ว 555+

เอาภาพบรรยากาศมาให้ดูกันครับ









แม่นุชไปเป็นผู้ช่วยคณะกรรมการ คอยรวบรวมคะแนน (ดีนะ ไม่บวกคะแนนให้ลูก ไม่งั้นได้เหรียญทองไปแว้ววว







ใจจดใจจ่อ รอแข่ง



อาจารย์ยุทธ อาจารย์ใหญ่ของยิมที่น้องมิมไปเรียนอยู่ครับ





บรรยากาศการแข่งขัน



คณะกรรมการ



กลุ่มแม่บ้านทหารบก ช่วยกันรวบรวมคะแนน



อาจารย์วิษณุ คอยควบคุม







หลายสายที่มีเด็กลงแข่งเยอะ ก็จะลงมาพร้อมๆ กันหลายคน กรรมการสามารถพิจารณาได้สูงสุด 7 คนในเวลาเดียวกัน ก่อนจะคัดเลือกให้เข้ารอบต่อไป



เด็กๆ หลายคน กำลังใจเต็มเปี่ยม บางคนก็แบกความคาดหวังมหาศาลของผู้ปกครองมาด้วย



ถึงคิวไอ้แสบแล้ว



ต้องแข่งเป็นคนที่สอง



โฉมหน้าคู่แข่ง



ขานชื่อ เสียงดังฟังชัด



น้องมิ้นท์ เรียนมาด้วยกัน คนนี้อายุ 11



น้องนาย เพื่อนร่วมยิมอีกคน อายุ 6 ขวบ



เข้าที่



ทำความเคารพ ตามที่กรรมการขาน (ภาษาเกาหลี)



เตรียมตัว



เริ่มลุย ท่าถูกต้อง สวยงาม เป็นคะแนน ทำผิด ตัดคะแนน ชุดไม่เรียบร้อย ตัดคะแนน



เตะได้สวย และถูกต้อง



มั่นคง และดุดันดีมาก



แววตามุ่งมั่น



เสร็จแระ



ไปนั่งที่เดิม



คนนี้ได้เหรียญทอง มาจากอีกยิมนึง นั่งเก้าอี้เบอร์ 5 ภาพล่าง



ครบหกคนก็ไปพักได้





สายอื่นก็แข่งกันต่อ





คณะกรรมการ ทำงานกันมือเป็นระวิง



เหรียญรออยู่แล้ว



ประกาศผล



ที่สองร่วม คะแนนแพ้ที่ 1 แค่ 0.03 ไม่อยากบอกเลย ว่าแพ้เพราะกางเกงเปื้อน โดนตัด 0.05 ไม่งั้นเหรียญทองไปแร้วววววว



ครูหนูก็ลงแข่ง



นี่ก็ครูหนูอีกคน



เข้าแถวรอรับเหรียญ







หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส เหรียญเงินหนูก็ดีใจจะแย่แล้วค่ะ







ไม่มีคำว่าอิจฉาสำหรับน้องมิม เพราะไม่เคยสอน



ไม่มีเครียด เพราะไม่ต้องแบกความหวังใคร อยากรู้ว่า ถ้าคนอื่นมาคาดหวังจากเค้ามากๆ เค้าจะจัดการอย่างไรเหมือนกัน









หนูภูมิใจ พ่อก็ภูมิใจหนูค่ะ



ครูก็ภูมิใจหนู



รับรองว่าโรงเรียนก็จะภูมิใจหนู



ครูหนูได้เหรียญเงินเหมือนกัน



ครูป้อก็ภูมิใจหนู



อาจารย์ก็ภูมิใจหนู สอบหนูมากับมือ



ครูจูเนียร์ (เหรียญเงิน) ครูปิง (เหรียญทองแดง) น้องมิม (เหรียญเงิน)





ครูเอ สอนหนูมากับมือตั้งแต่สายขาว คนสำคัญที่ทำให้หนูมีพื้นฐานที่ดี ก็ภูมิใจหนู



ครูของหนู ภูมิใจหนูทุกคน





ก็ส่งเสริมกันไปครับ หนูอยากไปซีเกมส์ พ่อกับแม่ก็จะช่วยกันเข็นหนูให้ถึงฝัน Winking

My Links